Νεύρα,πολλά νεύρα!

Ώρα ώρα εν αντέχω..θέλω να πάρω φόρα και να πέσω στο κενό.Να πεθάνω να ησυχάσω.εβαρέθηκα τους ούλλους,εν αντέχω.Εν υπάρχει ένα,έεεεενα πλάσμα που να με καταλάβει.

Λίβερπουλ..σαν να λέμε η μισή μου ζωή

Λυπάμαι πολύ..Αγάπησα αυτή την πόλη,δέθηκα μαζί της,μπορείς να πεις ότι ίσως νιώθω και ερωτευμένη.Θυμάμαι τα πάντα ολοκάθαρα..Από την 1η μέρα που πάτησα το πόδι μου μέχρι και την τελευταία που μάζευα τα πράγματα μου..τα κομμάτια μου..4 χρόνια εκεί ήταν σαν να πέρασα την μισή μου ζωή..Εκεί γνώρισα Φίλους,με κεφαλαίο,εκεί ερωτεύτηκα κεραυνοβόλα, εκεί είναι ΑΚΟΜΑ η ζωή μου,η καρδιά μου η ψυχή μου.

Λυπάμαι πολύ..έφυγα γιατί έπρεπε όχι γιατί το ήθελα. Έφυγα γιατί έτσι είναι η ζωή.Αν ήταν στο χέρι μου θα έμενα και άλλο.Δεν το συνηδιτοποίησα ακόμη..Τον Σεπτέμβρη όταν φύγουν όλοι οι φίλοι μου ίσως καταλάβω τι γίνεται..και τότε θα πρέπει να βρώ ένα καλό ακροατή-ψυχίατρο να με ακούει..

Δεν θέλω να τελειώσει έτσι..Θυμάμαι την Grand Central,το Liverpool One,το Tesco,το Albert Dock,το Starbucks,το Nandos,το Las Iguanas..Θυμάμαι και ταξιδεύει η ψυχή μου μακρυά..Και κλαίω για τα όσα πέρασα εκεί..Για την καρδιά μου που την κλείδωσα σε ένα από τα δωμάτια της Grand Central και τα κλειδιά τα έδωσα στην reception και δεν υπάρχει τρόπος να δραπετεύσω…

Η θέα είναι απο το Chester..υπέροχο μου αγαπημένο Liverpool…

Tags: Λιβερπουλ

Σοβαρομιλάς?!

Θέλω να βγω και να φωνάξω: Μαλάκα

Μαλάαακα

ΜΑΛΑΑΑΑΚΑ!!

Είναι μαλάκας,αποδεδειγμένο και επιστημονικά..Δηλαδή τι?
Ο συγκεκριμένος ‘κύριος’ είχα την τύχη ή την ατυχία να ήταν ο πρώην με τον οποίο είχα 5,ναι 5, χρόνια δεσμό. Από την 3η Γυμνασίου μέχρι τον 2ο χρόνο σπουδών μου. Ήταν ο πρώτος μου ουσιαστικός έρωτας,ο πρώτος γενικά. Χωρίσαμε γιατί έγινε πολύ βαρετή η σχέση,εγώ Αγγλία αυτός στρατό, η επικοινωνία πήγε του κώλου, μου έλεγε ψέματα έμαθα και από κάποιους φίλους ότι με είχε κάνει ελαφίνα 2-3 φορές οπόταν πήρα την απόφαση να χωρίσουμε.Κορόιδο δεν είμαι..Αν και τον ήθελα πολύ και βασανίστηκα αρκετά μέχρι να φτάσω στο σημείο να πω τον ξεπέρασα.

Τέλος πάντων..Τον είδα απόψε Dolce, μαζί με το νέο αμόρε..Δεν με ενόχλησε αυτό,αλλά είχε το θράσος να έρθει να μου μιλήσει και να μας συστήσει λέγοντας μου στο αυτί: ‘Βλέπεις δεν έμεινα κολλημένος σε σένα,προχώρησα. Και η Ε. κάνει όλα όσα της ζητήσω’ . Συγνώμη?!

Κατάφερα να του πω απλά: ‘Πολύ ωραία,χαίρομαι που είσαι καλά και είσαι μαζί με κάποια και περνάς καλά.’
Έρχομαι σπίτι και τσουπ..μήνυμα..αυτός!Να μου λέει: ‘Δεν έπρεπε να σε δω,κατάλαβα ότι ακόμα σε θέλω.Μαλακίες σου είπα πριν για να δω τι θα πεις.Ξέρω ότι και εσύ είσαι με κάποιον άλλο τώρα.Ποτέ δεν είναι αργά όμως,ας τα ξεχάσουμε όλα.Πέντε χρόνια είμασταν μαζί.Σ’αγαπώ ακόμη’.

Φυσικά και δεν απάντησα..Δεν είμαι ο μαλάκας σου..Αργά κατάλαβες κάποια πράγματα κύριε..

Άστα να πάνε σου λέω.

Δεν λυπάμαι εσένα..ούτε εμένα..

Τα όνειρα μας λυπάμαι και τα σχέδια μας που πήγαν στον βρόντο..

10 χρόνια φιλίας και χάθηκαν μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα..

Υπάρχω..Άρα Ζω!

Έτσι είναι ή έτσι θέλω να το βλέπω απο φόβο μπας και ανακαλύψω την αλήθεια? Ώρα ώρα απορώ και εγώ με τον εαυτό μου και όοολα αυτά που κάθομαι και σκέφτομαι. Και αν υπάρχω αλλά δεν ζω?Δηλαδή ζω τυπικά και όχι ουσιαστικά?Και αν ζω μόνο και μόνο για να μην καταλάβω την πραγματικότητα και δω κατάματα την αλήθεια?Α τρελλάθηκα μάλλον!Το σίγουρο είναι ότι κανένας δεν συμμερίζεται τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου.

Θέλω την γωνιά μου στο καναπέ,αναμμένο τζάκι,μια κούπα ζεστό καφέ,μπόλικα κεριά αναμμένα,χαμηλό φωτισμό και Amy Winehouse στο ηχοσύστημα…

Καφεδάκι κανείς?

Έφτιαξα και κουλουράκια για το καλοσόρισμα. Πήρα και μια τάρτα,μ μ μ μούρλια!Καθήστε να σας σερβίρω,ακούω τι θα πάρετε? Ντρέπεστε εε? Λοιπόν το καφεδάκι,τα κουλουράκια και η τάρτα είναι για το καλοσόρισμα και για να γνωριστούμε. Όλοι σε μια γειτονιά μένουμε, ντροπή απ’τον Θεό να μην λέμε έστω ένα γειά.

Λοιπόν σερβιριστήτε άφοβα θα περιμένω σχόλια για το καφεδάκι..